
Gisteren een heel druk programma gehad. Albert heeft met bij de lurven gegrepen en iedere ochtend om 7 uur
gaan we zwemmen bij het hotel. Het is dan een graad op 25 en het water is heerlijk lauw. Na het ontbijt (onder een bladerdak in de openlucht) naar Fort Zeelandia gegaan naar de Stichting Cultureel Erfgoed Suriname. Onze afspraak (over een stratenmakersproject) kwam niet opdagen.
"Afspraak vergeten" blijkt wel meer voor te komen. Met de Werkmeester straatmaken toch even de klus bekeken en geannalyseerd" Daarna het Fort Zeelandia bekeken. Een schitterd Fort aan de Suriname rivier in het oudste gedeelte van Paramaribo. Ook de plek bezocht waar de * 8 december-moorden" zijn gepleegd, de kogelgaten zaten nog in de muur en waren gerechercheerd > zo was duidelijk te zien.
Albert en Gerard vertokken richting vreemdelingenpolitie en derhalve bezocht ik de overdekte markt in Paramaribo. Een hele belevenis. Het lijkt een beetje op de Zwarte markt in Beverwijk maar dan met een tropische saus eroverheen.
In de middag Het Nola Hatteman instituut bezocht. Een gebouw op het Zeelandiaterrein wat eerder door de SAO en de Stichting Herstelling is opgeknapt. Terwijl we daar op het balkon stonden brak er plostsklaps een tropsiche bui los. Nu hebben we in Nederland wel eens een hoosbui maar dit slaat alles. Er komt een gordijn van water uit de lucht zodat je de overkant van de rivier niet kunt zien. De bui was ook zo weer weg en en de koperen ploert stond weer fier aan de hemel.
Vervolgens met de Taxi naar het MOB. Het Medisch Opvoedkundig Bureua van Paramaribo. Ook hier heeft de SAO samen met de Stichting Herstelling een knap staaltje van herstelwerk laten zien. Vorige week is het pand officieel heropend door de presidentvrouw, Mw Ventiaan. Ook de wethouder van Hennah Buijne uit Amsterdam was aanwezig en prees de inzet van de samenwerkende partijen.
Daarna een afspraak met een handelaar in kopieeermachines. De gemeente Amsterdam wil de SAO een kopieermachine schenken. Met deze kleine ondernemer ook gesproken over de relatie onderwijs en werkgevers en over het ontslagrecht in Suriname.
Inmiddels is het zes uur in de middag. Gerard is naar de masseur en Albert en ik zijn kapot. Zelf voel ik toch en beetje de jetlag van vier uur. Na een tukje naar een Javaans restaurant waar we een heerlijke rijsttafel hebben gegeeten zonder Albert overigens, die was lichtelijk onwel geworden. Inmiddels voelt ie zich weer als een speer!
Laatste reacties